Brengt karakter, talenten en motivatie in kaart

Wie zijn wij

 
 
 
 

Verhaal van Danielle Krekels

Ontdekker van de KernTalenten en stichter van CoreTalents.

 

Ik had al het geluk mijn verhaal te mogen vertellen op Radio 1, in kranten als De Morgen, De Standaard, Het Laatste Nieuws en tal van andere kranten en magazines in België en Nederland.

Ik mocht bij Paul De Leeuw opdraven in zijn TV-show en mensen vonden het leuk dat ze Paul ‘voor ’t eerst met zijn mond vol tanden zagen staan’.

Ik mocht voor mijn 2e boek Prof. Dr. Jean-Jacques Cassiman analyseren, en Goedele Liekens, en wijlen Prof. Dr. Roger Blanpain, en de jongste minister ooit in België Inge Vervotte, en auteur en ‘enfant terrible’ Herman Brusselmans, en zangeres Jo Lemaire, en nog 8 andere BV’s.

Ik ontving een Mensa Fonds Award voor mijn werk.

Ik sprak voor Voka, Etion en vele andere professionele organisaties.

Hoe kwam dit allemaal?

In 1989, twee jaar nadat ik m’n eerste bedrijfje had opgericht en vier jaar nadat ik mijn eerste stappen had gezet in de wereld van engineering en ingenieurs, viel mij iets bijzonders op bij de ingenieurs en wetenschappers die ik voor mijn werk interviewde.

Ik vond dit werk bijzonder boeiend en zoog als een spons de kennis en ervaring op die mijn interviewees met mij wilden delen. Ik luisterde gemakkelijk uren naar hun verhalen. Dat was weliswaar niet efficiënt voor mijn zaak, een studiebureau voor engineeringprojecten en een selectiebureau voor ingenieurs en wetenschappers, maar wel heerlijk voor mijzelf.

Op een bepaald moment realiseerde ik me dat er al zoveel ingenieurs tijdens hun interview hadden gezegd: ‘Goh, Danielle, ik was als kind ook al zo, hoor.’

Ik begon erop te letten en jawel: de industrieel ingenieurs (HTS in Nederland) kwamen met verhalen over hoe fijn ze het als kind hadden gevonden om met Lego of Meccano te spelen. De vrouwelijke ingenieurs vertelden hoe ze met plezier hun poppen uit elkaar hadden geschroefd. Beide geslachten haalden als kind even vrolijk radio’s of wekkers uit elkaar, vaak tot wanhoop van hun ouders die dit natuurlijk als ‘kapot maken’ beschouwden.

Bij de burgerlijk ingenieurs (academische ingenieurs in Nederland) bleek een ander patroon; daar waren er ook wel die bovenvermelde dingen deden, maar veel meer van hen lazen heel graag, schaakten vaak en hielden van het luisteren naar muziek. Let wel: dit alles nog voor de puberteit!

Voetballen, tennissen, rolschaatsen, verstoppertje, toneel, dierenliefde, tekenen en schilderen en nog honderden andere kinderspelletjes of bezigheden passeerden de revue. Het kiempje was geplant. De idee: ‘Zou het kunnen dat een kind niet creatief WORDT door met Lego te spelen, maar juist graag met Lego speelt omdat het al creatief IS?’ had in m’n hoofd postgevat. Vijftien jaar onderzoek met check en dubbelcheck op wat dit als volwassene allemaal kon betekenen, brak aan. Puur empirisch, jawel. Ik hield helaas niet bij welke interpretaties niet geldig bleken, maar wel wat deze ‘check en dubbelcheck’ wel overleefden als zijnde correct. Weet je, ik had het enorme geluk met ingenieurs en wetenschappers over fameuze ‘advocaten van de duivel te beschikken’. Was een veronderstelling die ik bij hen checkte juist, zeiden ze ‘ja’. Was dat niet zo, ‘neen’. Het ging dus wel goed vooruit. Ik moet er niet aan denken dat ik deze ontdekking had moeten onderzoeken via interviews met psychologen: ‘Ja maar, dat was omdat mijn moeder …’ en dan zou er vast een heel verhaal zijn gevolgd waarom zij of hij wel met dit maar niet met dat speelgoed speelde. Het gaat evenwel niet om ‘waarom?’, maar om ‘hoe graag?’. Of iemand als kind iets goed kon of niet, doet er niet toe: het feit dat je (met) iets graag speelde als kind, legt dat stuk bloot van je aard (karakter: zijn), je potentieel (talenten: zullen kunnen) en je intrinsieke motivatie (goesting: willen).

Met andere woorden: een kind verraadt hoe hij in elkaar steekt door zijn eigen keuze voor sport, spel, speelgoed, spelletjes, activiteiten, bezigheden en interesses (wij gaven dit alles de verzamelnaam leukertjes - ja, met een t) VOOR de puberteit.

En alleen effectief gedrag wordt in rekening genomen, niet wat het kind graag had willen doen. In gemiddeld 8 jaar tijd (van 4 tot 12 jaar oud) heeft een normaal kind kansen en gelegenheid genoeg om wat erin zit eruit te laten komen.

Laatst vroeg Prof. Dr. Dick Swaab, een befaamd hersenonderzoeker in Nederland en China en auteur van onder meer ‘Wij zijn ons brein’, wat ik dacht van de wetenschappelijke literatuur dat mensen nog veranderen tot hun 30e. Ik heb trouwens altijd het gevoel dat ik examen afleg als ik met hem praat. Ik antwoordde dat ik denk dat dit komt omdat wetenschappers de persoonlijkheid van hun proefpersonen als volwassene vergelijken met die van hun periode als puber en/of adolescent. Wij, in de KernTalentenmethode, vergelijken de volwassen persoonlijkheid met die van in de kindertijd. Dus vooraleer al die veranderingen in de hersenen plaatsgrijpen onder invloed van het rijpende brein en de op gang komende hormonenstromen. Ik denk namelijk dat de enige periode in een mensenleven dat iemand NIET zichzelf is, de puberteit en adolescentie zijn, juist door die invloeden van een sterk veranderend en rijpend brein met de behoefte aan experimenteel gedrag onder invloed daarvan, waarbij de jongere extra vatbaar is voor invloeden van ontwikkelingsgelijken. Het was toen even stil. ‘Interessant’, was zijn antwoord. Op mijn vraag of er in de huidige stand van het hersenonderzoek zaken zijn gebleken die hiervoor tegenindicaties geven, was zijn antwoord kort en krachtig: ‘neen’.

 
 
 
 

In mijn eerste boek van 2004 publiceerde ik in grote lijnen mijn bevindingen en de filosofie en mogelijke verklaringen erachter, althans in de mate dat ik die toen al begreep. Ik stopte in dat boek ook een korte zelftest van een aantal van die leukertjes, zonder alle gevonden onderdelen van hun betekenis; ik gaf er telkens maar een paar als voorbeeld. Ik wilde daarmee de mensen die ik niet persoonlijk kon interviewen, toch een duwtje in de rug geven. Die zelftest en zijn oplossingen worden tot op de dag van vandaag duchtig illegaal gekopieerd. Er zijn zelfs tal van organisaties waar coaches, HR medewerkers en psychologen deze test gebruiken bij meetings rond (talent) management, teambuilding enzovoort.

Ook mijn in dat eerste boek gepubliceerde ‘advertentietestoefening’ vond zijn weg naar tal van loopbaanbegeleiders en coaches, en ze wordt vandaag door duizenden mensen ingezet.

Toen ik nogal veel van dit soort kort door de bocht - in mijn ogen erg ‘amateuristisch’ - gebruik van ‘mijn KernTalentenontdekking’ zag, besloot ik het professioneler aan te pakken. Onze eerste Erkende Analisten werden opgeleid in 2006. Dat waren medewerkers van mijn eigen bedrijfje Alprocor, selectiebureau voor ingenieurs en wetenschappers.

In 2014 was Manuela Marcocci onze 100e Erkende Analist.

In de zomer van 2017 studeerde onze 200e af in Nederland bij drs. Frans Corten, die sedert 2013 tientallen analisten in Nederland heeft opgeleid.

En in 2018 organiseren we de eerste KernTalentenopleidingen in het Frans en Engels.

In 2012 publiceerde ik mijn tweede boek ‘Beken(d) Talent’, met daarin de betekenis en het belang van het kennen van je sterke, halve en kleine KernTalenten.

Veertien Bekende Vlamingen en één Bekende Nederlander maakten een KernTalentenanalyse mee en lieten toe er een neerslag van te publiceren. De opbrengst van dat boek wordt tot op de dag van vandaag gestopt in social profit projecten. We deden bijvoorbeeld al een groot proefproject in drie plaatselijke scholen. Ook financierden we er de opleiding mee van bepaalde onderwijsmedewerkers.

Sommige mensen denken dat negatieve keuzes je juist maken tot wie je bent.

Mocht ik mijn eigen KernTalenten hebben gekend op 18 jaar, was ik hoogstwaarschijnlijk geen geschiedenis gaan studeren, was ik niet voortijdig gestopt, was ik niet in een engineeringbedrijf terecht gekomen, enzovoort. En had ik dus de Kerntalenten niet ontdekt. Is het dus maar goed dat ik verkeerde keuzes heb gemaakt?

Het leven is meer dan keuzes maken, natuurlijk. Inderdaad, de kans is groot dat ik de KernTalenten nooit zou hebben ontdekt als ik dat pad niet had gevolgd. Maar misschien toch wel. Want het interviewen van mensen zit me in het bloed. En interesse voor vanalles en nog wat ook. En willen begrijpen waarom mensen doen wat ze doen, ook. En ze gelukkig willen zien en hen daarbij willen helpen, ook. ‘Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.’ ‘Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.’ ‘Olie komt altijd bovendrijven. ’Tal van spreekwoorden geven aan dat de positieve kanten van je natuur, je aanleg en je goesting uiteindelijk (willen) zegevieren. En inderdaad: die drie elementen vervullen je uiteindelijk compleet en maken je leven zinvol.

 
 
 

Interview met ir. Dirk Sterkendries

Onze rots in de branding.

 

- Wat wil jij precies met CoreTalents, Dirk?

‘Ik wil een goeie service verlenen zodat onze klanten tevreden zijn en zo op een gestage manier bouwen aan de toekomst.’
 

- Wat wil je in de toekomst bereiken?

‘Zonder toegevingen te doen op kwaliteit wil ik een groeiende community creëren waarin onze Analisten van elkaar leren en zo bijdragen aan een bloeiend kenniscentrum rond de KernTalenten. Ik wil al onze Analisten en hun en onze Klanten een WAAW- gevoel geven.
 

- Welke rol spelen de Analisten dan precies voor jou?

‘Ik zie onze Analisten als ambassadeurs van de KernTalentenmethode. Zij moeten op een stevig fundament kunnen bouwen. Ik wil ze die stevige ruggengraat bieden via een gezond en goed gestructureerd bedrijf. En los daarvan: ik wil me amuseren met de geleidelijke uitbouw en verspreiding van de KernTalentenmethode en dus ook van CoreTalents. Naast mijn passie voor opera, natuurlijk! (lacht)’
 

- Hoe doe je dat concreet?

‘We organiseren na de basisopleiding tot Erkend Analist ook Masterclasses rond één specifieke onderwerp zoals KernTalenten en leiderschap, KernTalenten en competenties enzovoort. Ook de Refine the Professional namiddagen, een jaarlijkse terugkomdag en tal van activiteiten die onze analisten blij maken en laat bijleren. Onze forums zoals de besloten KernTalenten Spiegelgroep op Facebook helpen hen elkaar te helpen en natuurlijk sta ik altijd voor hen klaar.’
 

- Je hebt vroeger directiefuncties bekleed in multinationale ondernemingen. Kan je hier jouw dikke eieren wel allemaal kwijt?

‘Ik heb inderdaad in drie multinationale bedrijven gewerkt, maar de mentaliteit van hoge winsten moeten maken voor anonieme aandeelhouders en de alsmaar verdergaande kostenbesparingen, maakten me ziek. In plaats van op te bouwen, zoals ik hier mag, moest ik mensen ontslaan die niets misdaan hadden maar wel de dupe waren van de ongebreidelde nood aan geld en macht van de aandeelhouders. Ze beslisten bijvoorbeeld zomaar lukraak dat hun winstpercentage in double digits (= twee cijfers, dus minstens 10%) moest zijn!

Bij CoreTalents mag ik vorm geven aan een bedrijfje dat een fantastische, menslievende inhoud combineert met grootse dromen en realistische opportuniteiten. Dat wat we doen mensen effectief ten goede komt, is voor mij en Danielle essentieel. En dat ik er ook mijn boterham mee verdien en regelmatig naar de opera kan gaan, is mooi meegenomen natuurlijk. Wat wil een mens nog meer?’
 

- Jij hebt een aantal sterke eigenschappen die Danielle niet heeft. Stoort haar dat soms?

‘Mmm, dat gevoel heb ik niet, eigenlijk eerder integendeel. Danielle is behalve mijn vrouw - die ik heel graag zie - een dame die bruist van creativiteit, leergierigheid, empathie en intelligentie. Wat niet wil zeggen dat ik dat allemaal niet heb, hé! (lacht) Alle gekheid op een stokje, wij zijn heel complementair. In KernTalententaal: zij heeft bepaalde sterke KernTalenten die bij mij eerder klein of half zijn, en omgekeerd. Ook al botst het bij ons wel eens, we snappen meteen dat het zelden om structurele of ernstige dingen gaat. Meestal gaat het om stijlverschillen die een gevolg zijn van onze KernTalentenconstellaties. Dat inzicht geeft ons beiden trouwens evenwicht en rust, want de angel wordt al snel uit negatieve discussies getrokken. Daardoor werken we al meer dan 10 jaar succesvol samen in CoreTalents en Alprocor.’